Tourrit; Memoriam Peter Mechelinck

Het is zondagmorgen 10 juli als ik vroeg mijn motor klaar maar voor vertrek. Vandaag gaan we een Memoriam tour rijden voor Peter Mechelinck. Hij is 5 jaar geleden omgekomen tijdens de Classic tour. Tim, een goede vriend zou s' ochtends naar mij toe komen om vanuit mijn huis naar de Westerscheldetunnel te rijden. Mijn ouders, Peter en Marianne zouden daar ook naar toe komen en vanaf daar rijden we samen naar het startpunt.

 

Om half 9 stipt sta ik klaar voor mijn huis, te wachten op Tim. Ik kreeg om 10 over 8 nog een berichtje van hem, terwijl hij toen al onderweg had moeten zijn. Ik wacht en na 4 minuutjes komt Tim aangereden. We gaan er eingelijk gelijk vandoor want we moesten nog tanken. 10 voor 9 komen we aan bij de tol poortjes, waar we even op het gemakje wachten totdat de rest bijgevoegd is. Papa rijd op zijn Goldwing met Marianne achterop, mama op haar stoere Rebel en Peter op een V-Storm. 

We rijden lekker op gemakje naar Assenede(België). Als we het dorpje in rijden staat letterlijk rondom de kerk motoren, niet alleen Goldwings maar ook andere motoren.

Hmmm, wat een gezelligheid! Ik krijg daar gewoon weer blij gevoel van. Moet ik zeggen dat ik dat toch al wel had door het prachtige weer! We lopen richting de inschrijving en zien allemaal bekende mensen van de Belgische en Nederlandse motorclub. Wat fijn om iedereen weer te zien!  Ik denk dat 2019 mijn laatste motortreffen is geweest dus een poos geleden. Gelukkig was ik niet de enige die heel enthousiast was maar iedereen. We willen een kopje koffie gaan drinken als ik ineens Tante Truus zie staan. Ze is niet echt mijn tante maar zo noemde we haar vroeger altijd. Ze wonen inmiddels al een hele tijd in Londen en zijn dus niet echt op de route. We kletsen gezellig eventjes, Trudi maakt natuurlijk weer heerlijk subtiele opmerkingen en de lachspieren zijn weer wakker.

Na de koffie gaan we met ons eigen clubje om de route te gaan rijden. De route is ongeveer 160 km lang en loopt door België en door Zeeuws-Vlaanderen. Natuurlijk rijd onze standaard routekapitein voorop ( papa) en mama volgt braaf, daarna ik, Tim en Peter. Achter Peter volgde al snel nog een groepje bekende en die bleven lekker op het gemakje volgen. Vraag me niet waar we allemaal gereden hebben want zou het niet meer weten. De route verliep prima, lekker veel polderweggetjes. Wel jammer dat er veel grind lag overal maar dat is weer even goed voor de ervaring, toch? 

 

We hebben ongeveer 60 km gereden als we bij een fietscafe stoppen voor een bak koffie en 1x raden… met appelgebak natuurlijk.( Nee dit keer was het niet mama maar mijn knorrende buik) de andere groep die ons volgen sloot aan bij onze tafel.  Er word gelijk volop gekletst. Het gaat voornamelijk over de stoere challenge die hun allemaal gereden hebben in juni. Hoe heftig die was, dat Peter en Marianne gevallen waren en hoe geweldig Slovenië wel niet is. Als we de koffie op hebben gaan we door met de route.

Mama heeft zich dit keer achter papa, Tim en mij gewaagd. We rijden nog meer door polderweggetjes en we nemen een pondje. Ja dit is de eerste keer dat ik met mijn eigen motor op een pondje sta, niet dat heel boeiend is ofzo maar toch.  Het 2e gedeelte van de route vind ik stiekem best lang duren, m'n bibs begint lichtelijk zeer te doen. Sommige stukken weg was het asfalt ook niet echt geweldig. Ik wist dat papa nog wilde stoppen in Philippine om daar nog een lekker ijsje te gaan eten. Waar ik ook zeer zeker zin in had. Na het ijsje blijven we nog even op het terras zitten om een lekker broodje kroket naar binnen te schuiven. We zijn namelijk maar 12 km verwijderd van het eindpunt. 

 

Bij het eindpunt aangekomen melden we ons af en sluiten we de dag af bij mij thuis met Chinees. Wat een heerlijke en gezellig dag. Ik heb genoten!


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Anita
5 maanden geleden

Hoi schat.
Ik vind je blog ontzettend leuk om te lezen. Elke keer geniet ik er van dat jij zo kan genieten van het motorrijden. Je inspireert mensen om ook te gaan genieten en motor re gaan rijden. Ik hoop dat je nog vele verhalen op je blog mag zetten. Liefs