The Rosé Angels

" The rosé angels" ik hoor het je denken. Hier heb ik nog niet van gehoord, en ja dat klopt!

Deze naam is begonnen tijdens en na het overlijden van mijn oma. In augustus overleed oma na een aantal jaren kanker. Oma was niet z'n fan van motoren, en dat zachtjes uitgedrukt. Tja, toch moest ze er aan geloven dat ongeveer de hele familie een motor heeft inclusief opa zelf.

Tijdens de uitvaart werd er gesproken over oma die wel een motorclub kon gaan beginnen met haar gezin/familie." The rosé angels"  werd er van gemaakt. Klinkt wel alsof het een motorclub zou kunnen zijn toch? Hoe deze naam ontstond is omdat oma enorm veel hield van rozen en engeltjes.

Volgens mij heeft oma 9  beschermengeltjes geclaimd voor ons. 

Deze moesten we er eigenlijk wel inhouden. Waarom hebben we eigenlijk nog niet met z'n alle gereden?

 Een paar dagen na de uitvaart begon opa al zijn motor uit het stof te halen en hem weer rijdend te maken. Hij had gelukkig een beetje afleiding. Gelukkig kwamen de dagen daarna nog een paar zonnige dagen aan waardoor we het eindelijk met z'n alle konden rijden. 

Op zondag 19 september gaan we maar is een eerste ritje doen. Niet iedereen is aanwezig maar hopelijk komen natuurlijk genoeg herkansingen. We spreken bij opa thuis af rond een uurtje of 12 in Goes. Ik had mijn motor zaterdag al gebracht naar opa dus moest ik vanaf thuis met de trein naar Goes. Ik was net aangekomen bij opa toen ik de motoren van mijn vader en moeder er al aan hoorde komen. " Eerst koffie!"  Natuurlijk onze familie vertrekt niet  zonder eerst een bakkie koffie ;) . Een paar minuutjes later hoorde ik een hoop  geweld van uitlaten aankomen. " Ahaa daar komen Ome Perry, tante Ilse en een oud collega van Ilse aan" 

Ik word altijd blij als ik al die motoren hoor brullen! Na de koffie maakt iedereen zich klaar voor vertrek. Mijn vader rijd, zoals gewoonlijk, voorop. We rijden een route naar Zierikzee vanaf daar pakken we hem binnendoor over de polder weggetjes door naar Bruinisse. Vanaf Bruinisse weer naar Renesse. In Renesse was onze eerste pitstop. We parkeren de motoren en gaan zitten op een terrasje waar iedereen een kibbelingetje eet. Na even gezeten te hebben moeten we door naar de volgende pitstop; Burg-Haamstede. Bij de ijssalon waar we natuurlijk altijd een ijsje halen. Nadat we het ijsje gegeten hebben rijden we binnendoor richting Westkapelle. Goh, en je raad het vast dat is pitstop nummer 3. Want ja tante Ilse wilde graag nog appeltaart toevoegen aan de rit en dan zit er niks anders op dan stoppen bij het volgende terrasje.

Na een prima route en enkele pitstoppen besluiten we richting Middelburg te rijden. Vanaf Middelburg zou ik hem naar Vlissingen afslaan en de rest snelweg naar Goes. We hebben er 5 uur over gedaan dus was ook wel een prima tijd om naar huis te gaan. 

Ik heb wel oprecht genoten van deze middag. Ook denk ik niet dat veel mensen kunnen zeggen dat ze motor hebben gereden met hun opa. Ja en ik wel, daar ben ik stiekem wel trots op. 

In het begin moest opa even inkomen wat natuurlijk volkomen logisch is na 2 jaar niet gereden te hebben. Maar Perry en mijn vader loodsten hem er wel door heen. Op het einde merkte je wel dat opa beetje moe werd maar dat maakt helemaal niks uit. Hij deed het maar mooi! 

Ik kan niet wachten op de volgende middag! Als dan ook de andere erbij zijn zodat we echt compleet zijn! 

 

" The Rosé Angels" - ter nagedachte van Oma Gerry


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Anita Esseveld
2 maanden geleden

Dank je wel voor dit prachtig geschreven stuk. We zullen oma( mam) zeker blijven missen maar samen staan we sterk. En zorgen ook goed voor opa (pap). Liefs