Vader Dochter Weekend

Het is vrijdag 23 juli en ons vader dochter weekend gaat eindelijk van start! Ieder jaar gaan mijn vader en ik een dagje naar de British superbike. Helaas door Covid ging het vorig jaar niet door en was 2021 heel onzeker. Een paar weken geleden zagen we dat de World superbike hoog waarschijnlijk door zou gaan. Pap en ik keken elkaar alleen aan en wisten genoeg. Maar waarom zouden we er geen heel weekend van maken? Mijn vader vond dat natuurlijk ook een leuk idee! 

We hielden de website goed in de gaten voor de kaartverkoop en konden dan eindelijk een kaartje bemachtigen. Tja, nu hadden we wel kaartjes maar een accommodatie? Even vergeten dat het hoogseizoen begonnen is in Nederland. Maar na een dagje zoeken hebben wij toch onze accommodatie gevonden, simpel maar meer hebben wij toch niet nodig.

 

Normaal gesproken zou ik zelf met Brutus naar Assen rijden, maar helaas door een medische redenen was ik niet in staat te rijden. Hoe hard ik hier van baalde? Echt mega hard maar gelukkig voelde ik me toch nog goed genoeg om bij mijn vader achter op te stappen. Hebben Goldwings gelukkig ook wel hele luxe comfort ;)  De vrijdag voordat we vertrokken nog even snel door de test straat want dat is helaas nog verplicht. Daarna op het gemakje met het zonnetje onderweg naar de boerderijcamping Het Amerveld. Rond een uurtje of 8 kwamen we aan op de boerencamping waar we een simpele stacaravan konden huren voor 2 nachtjes. 

 

Na een vreselijk koude nacht waar we niet op voorbereid waren stonden we de volgende morgen om 7 uur al met een kopje koffie buiten. Laten we dan maar naar het circuit gaan want daar is het vast warmer. Het circuit was ongeveer zo'n 10 kilometer rijden, heerlijk. Vinden jullie het ook altijd zo lekker als je in de vroege stille ochtend op de motor zit? Ik wel vooral als ik achterop zit op de Goldwing. Aangekomen bij het circuit was het licht uitgedrukt heel stil. Als 5e motor kwamen we aanrijden. Eerst even op het makje kijken wat voor tentjes er allemaal stonden met merchandise. Mijn vader natuurlijk weer zoals gewoonlijk het goede doel gesteund door middel van een t-shirt(s) te kopen. 

Hierna gingen we een plekje op de tribune opzoeken en de dag beginnen met een kopje koffie.  Om 9:45 uur begon de eerste WorldSSP300 Superpole. Dat is pas eens wakker worden op de vroege zaterdag morgen!

 

Met wat een bruut geweld gaat dat bij de World SuperBike. De ene na de andere crash.  Of ze proberen met zo veel mogelijk tegelijk de bocht in te duiken dat je met geknepen billen zit te kijken of het allemaal wel goed gaat.  Tussen de races door gingen we even een stukje lopen en wat te eten of drinken te halen. Een heerlijke smoothie ( vitamines hadden we natuurlijk wel nodig he)

 

Tijdens de race van de World SuperBike gingen we wat verder in de Geert Timmer zitten, windje er bij voor nog een soort van verkoeling want de zon die deed hard zijn best. Wat een races. Mooi om te zien hoe enthousiast iedereen op de tribune is. Fans van Michael van der Mark ontbreken in ieder geval niet! Na een uurtje of 3 werd het mij helaas een beetje te veel en moesten we terug naar de camping. Even 2 uurtjes slapen en bijkomen zodat we daarna nog konden gaan eten in Assen en natuurlijk weer even door de test straat.  Gelukkig ging het daarna wel beter en was ik redelijk goed opgeknapt. We belandde bij een Griek waar we echt heerlijke gyros hebben gegeten. Een ijsje bij de ijssalon konden we natuurlijk ook niet missen. Terug op de camping hebben we nog even lekker buiten gezeten, tot de lucht heeeel donker werd en het goed begon te donderen boven de camping. Snel naar binnen! We hadden dan toch maar bedacht lekker op tijd te gaan slapen want we waren allebei zo gaar als wat.

De hele nacht heeft het keihard geregend. Zo hard dat het zelf door een raampje was gekomen in de stacaravan. Rond een uurtje of 8 was het eindelijk gestopt met regenen. Dat zal vandaag wel een spektakel worden. We pakte onze spullen in en gingen op pad richting het circuit. Het was veel drukker dan gisteren en de ochtendzon was een mooi gezicht. Toen we de motor moesten parkeren bij het circuit kregen de motoren ondertussen zwemles. Wat een plassen water. Mijn regenlaarzen stonden tot boven aan m’n enkels in het water.  Maar wat een goede sfeer heerst er al! Het eerste wat pap en ik natuurlijk doen ( vooral ik) is een heerlijk kopje koffie halen, dan begint mijn dag pas echt goed. 

 

We gingen weer op ons vertrouwde plekje in de Geert Timmer zitten. Toch heb je daar het mooiste uitzicht. De bochten, de start en een groot scherm voor ons neus. Ze zouden om 9:00 uur starten maar er werd omgeroepen dat wegens de zware wateroverlast ze de baan nog aan het leegpompen waren. De hele nacht is de brandweer bezig geweest de paddock leeg te pompen. Wat een ellende. Rond 10 uur begonnen dan eindelijk warm-up laps. Hele korte van 10 minuten.  Daarna begonnen de races. Eerlijk gezegd had ik verwacht dat er heel veel crashes zouden zijn door de natte baan maar vandaag viel het mee.

Voor de eerste race begon besloten we een stukje verder te gaan zitten op de nieuwe tribunes, want daar heb je zitjes met een rugleuning. Eigenlijk zaten we daar nog beter. Maar geen zuchtje wind, lekker zweten is goed voor de calorieën toch? 

We kregen een berichtje van kennissen dat zij op de hoofd tribune zaten,  mijn vader en ik besloten even te gaan kletsen. Tevens werden de wolken boven het circuit wel erg donker en zouden ze weer een plons regen afgeven. Er was nog plek op de hoofd tribune en bleven daar maar zitten voor we zeik nat werden. Echter hebben we het droog gehouden tot de laatste race. Om 4 uur gingen we ons klaar maken voor de terugweg naar het Zeeuwse want dat is nogal een stukje vanaf Assen. 

 

De terug reis verliep vlot en onderweg hebben we redelijk veel geluk gehad met het weer, volgens mij reden we achter de regen aan want de weg was telkens nog drijfnat. Toch werd het op een gegeven moment wel erg donker en ging het lekker tekeer met onweer. Snel gestopt om onze regenpakken aan te doen.  Mevrouw charmant zat lekker met haar luipaard regenjas achterop. Het buitje viel mee.

In Roosendaal zouden we een pitstop doen en gaan eten bij de Beren.  Mijn moeder zou daar ook heen komen met de auto zodat ik ook het laatste stuk met de auto verder kon omdat de pijn het anders niet meer toeliet. En wat had ik een medelijden met mijn vader die door de storm van Bergen op Zoom naar Goes moest rijden. Gelukkig is hij ook weer veilig thuis gekomen.

 

Het was een ontzettend vermoeiend weekend maar was het meer dan waard! Het was een top weekend! 


Tot volgend jaar Assen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Dries
6 maanden geleden

Mooi stukje, kon er zelf ook helaas niet bij zijn.

Jolanda
6 maanden geleden

Wat was het weer heerlijk gezellig om jullie weer te kunnen zien. Dan weet je pas dat de GW-club een erg gezellige en best wel heerlijke "familie" is. Heel veer beterschap verder en hopelijk tot gauw weer. Xxx