Happy Easter!

Allereerst een hele fijne Pasen iedereen! 

Vroeger hadden we tijdens de Pasen altijd een Goldwing Treffen in België. Hier kwamen Goldwing rijders uit heel Europa voor 5 dagen naar toe. Meestal was het laatste internationale treffen van het jaar in September in Luxemburg dus het was altijd er leuk om iedereen weer te zien na een half jaar. Erg leuk tijdens dit treffen was altijd het paasontbijt waar iedereen 's ochtends voor de tent zat. Ook zocht de Belgische club elk jaar een goeddoel voor kinderen uit om te steunen.

 

Daarom elk jaar weer opnieuw de oproep door heel Europa, neem chocolade eitjes, paaseitjes, paaskoekjes of wat dan ook met Pasen te maken heeft mee naar het treffen. Iedereen die aankwam en zich inschreef kon dan daar de chocolade achter laten. Alle chocolade werd verzameld en op 1e paasdag naar het goede doel gebracht. Diverse Goldwing rijders reden mee. Het lag een beetje aan welk doel het was en hoe groot de ruimte was. Twee jaar heb ik paashaas gespeeld voor de Belgisch club. Hoe leuk was dat voor die kinderen! "Komen die gekke paashazen nou gewoon in het zijspan aan"! Ik hoor het nog een klein jongetje hard op zeggen. Soms was het best wel heftig moet ik toegeven, maar de waardering was enorm. 

 

Het eerste jaar dat ik paashaas speelde kwam eigenlijk omdat ik dat weekend voor school stage liep. Ik wilde graag wat doen in de evenementen branche en toerisme. Z´n treffen was er perfect voor.  Ik draaide bardienst, hielp met muntjes verkopen voor de drank, hielp mee met de prijsuitreiking en speelde paashaas. Heerlijk weekend was het! Ik denk oprecht wel mijn leukste stage. 

 

Het eerste jaar was het goede doel HOMELES BRUYERES, Dit is een tehuis waar kinderen voor een bepaalde periode opvang kregen. Deze kinderen zijn slachtoffers van psychisch misbruik, verwaarlozing of lichamelijke mishandeling. Er zaten in totaal 16 kinderen in het tehuis en hadden de leeftijd tussen de 3 jaar en 18 jaar. De meisjes hadden voorrang, maar ze accepteren ook jongens tot 12 jaar, kinderen onder de 3 jaar werden alleen toegelaten als er een broer of zus deel uit maakte van de groep. De instelling is een klein familietype huis waar de veiligheid van de kinderen niet in het gedrang mogen komen. Hierbij wordt gelet op persoonlijkheid, leeftijd en geslacht. De kinderen krijgen kwaliteit van de steun die ze nodig hebben om ervaring in het leven op de dagelijkse basis. Dat wil zeggen leren om in een groep te passen, zoals familie, school , een thuis, een vereniging en later in de samenleving. 

Best heftig dus. 

 

Op eerste Pasen werden we klaar gemaakt om naar het tehuis te gaan met heel veel chocolade en af en toe een klein cadeautje. De motors werden vol geladen en de paashaasjes moesten in de zijspannen die meereden. Toen we met een paar Goldwings daar aan kwamen zou je van de buitenkant niet zeggen dat hier zo veel kinderen zouden wonen, maar eenmaal binnen was het groot.

 Ze hadden een mooie binnenplaats waar de kinderen gewoon konden spelen. De kinderen stonden ons op te wachten met veel enthousiasme of juist een beetje verlegen. We deden als paashaasjes een beetje gek en speelde met de kinderen. Iets later kregen we een rondleiding door het huis en vertelde ze ons wat de kinderen mee gemaakt hadden. Ik krijg gewoon weer kippevel. Een klein prachtig meisje, met mooie lange blonde haartjes zat aan de keuken tafel. Zij was langs de snelweg gelegd toen ze peuter was. Haar ouders wilde er vanaf en hebben haar letterlijk aan de kant van de snelweg gedumpt. Hoe kun je zo zijn, z´n mooi meisje beschadigd voor het leven. We hadden bijna de neiging om haar te adopteren, had wel leuk geweest nog een klein zusje. Zo hadden ze allemaal een heftig verhaal. Ik moet zeggen dat ik denk ik niet de enige was die mijn tranen probeerde te verstoppen. Na de rondleiding en dat de kinderen op de motors hadden ze gezeten was het weer tijd om naar huis te gaan.  Terug op het treffen terrein deden we daar nog ons loopje en daarna een heerlijk douche om weer Jelita te worden. Daarna, een groot glas Kriekbier van de tap!

Het jaar erna gingen we met de Belgisch club naar een ander goed doel, dit jaar was het een omgeving waar verstandelijk gehandicapte kinderen- jong volwassene zaten. Ze hadden een soort mini dorp gemaakt wat speciaal voor hun was. Ze hadden met ongeveer 4 kinderen een huisje en daar was dan 1 begeleider bij.  Hier waren zaten echt wel veel kinderen. Ze hadden een soort aula en die was vol. Uiteraard ging het precies zoals het jaar daarvoor maar nu met een extra paashaas en extra motoren, voornamelijk zijspannen want dan konden sommige kinderen nog een klein stukje mee rijden over het terrein daar. We hadden echt enorm veel chocolade lekkernijen verzameld en dat deed ze natuurlijk heel goed! 

Soms vond ik het wel lastig om te reageren op hun, iedereen had weer iets anders of vond juist wel of niet prettig. Ondanks dat het echt hele mooie en bijzondere mensen zijn! Ik denk ook wel dat ze in deze omgeving goed verzorgd werden en daar fijn woonde. Natuurlijk hebben we ook genoten van de gierende kinderen die op een motor mochten zitten. Voor ons zo gewoon, voor hun zo speciaal. 

Jammer genoeg valt sinds een paar jaar het Belgische treffen niet meer op Pasen, en vervalt de paashaasjes.

 

Hopelijk mogen we snel weer kinderen blij maken!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.